Wonen, werken, studeren

De universiteit/Het dorp

Vandaag had ik mijn eerste bezoek aan de University of West Florida op het programma staan. Ik wilde nu eens zien hoe het er uitziet, mensen met wie ik al meerdere malen contact per telefoon heb gehad eens in het echt ontmoeten en gaan babbelen over een aantal zaken.

Maar, laat ik eens chronoglogicholsich de afgelopen week beschrijven, om verwarring te voorkomen. In het vorige bericht vermeldde ik al de toets die ik moet gaan maken 10 oktober. Het is alweer zo'n vier jaar geleden dat ik voor het laatst wat aan wiskunde had gedaan (de goede rekenaar weet dat dit in 3VWO moet zijn geweest), en ik had zo het idee dat ik mijn Engels ook nog wel wat mocht bijschaven hier en daar (to say the least). Logische conclusie: koop een boek en bereid je voor.

Dat bleek geen verkeerde keuze. Mijn Engels blijkt net zo goed te zijn als mijn Roemeens (uiteraard relatief) en hoewel ik de wiskunde in het boek wel kan volgen, is het zelf oplossen nog een iets moeilijker obstakel, gezien het feit dat de vraagstelling en denkwijze gewoon anders zijn. Er zit in het boek een pagina of dertig met vocabulaire, dus ik heb mijzelf als doel gesteld om die te kennen voor de toets. Vooralsnog lijkt dat redelijk onmogelijk (heeft er iemand ooit gehoord van het woord 'hackneyed' of 'ubiquitous' ?), maar ik ga het wel proberen. Ik heb nog iets minder dan twee weken om mezelf voor te bereiden, ik hoop dat dat genoeg is. Mijn 6VWO-mentaliteit zal daar wel anders over denken en de avond van tevoren nog wel even alles denken te kunnen doen, but we'll see.

Echter, er is ook werk aan de winkel, of liever gezegd: werk aan twee winkels. Ik heb inmiddels ook een baan bij Aeropostale, een andere winkel in de mall. Ik krijg er minder betaald, het werk is minder leuk en de kleding ook, maar het is in ieder geval iets. Bij Tommy kunnen ze me geen veertig uur per week bieden en dat is wel zo'n beetje wat ik nodig heb, dus de overige uren ga ik daar maken. Tot nu toe heb ik er nog maar n dag gewerkt, maar deze week staan er wat meer shifts op het programma.

En dan vandaag. Om 7:30 zat ik in de auto, en omdat het iets minder dan twee uur rijden is, ik nog moest ontbijten en tanken, zou ik ruim op tijd moeten zijn. Vergezeld met een iPod als navigatiesysteem en voor mijn eigen Idols-show (ik kreeg van de eenkoppige jury een 10!) was ik inderdaad om 9:45 bij de universiteit. Keurig op tijd/teit dus! Echter, de functionaliteit van het navigatiesysteem hield bij de ingang op. Ik weet nog dat ik dacht: "Oh, ik heb nog een kwartier, ik rijd gewoon even rond en dan vind ik het vanzelf". Ter vergelijking: in een dorp van 50.000 inwoners rond gaan rijden en zoeken naar Ketelweg 136A. Het is echt immens, nog groter dan ik me had voorgesteld. Het is echt gewoon een dorp, en dan niet zomaar een klein dorpje met wat huisjes. Om een klein beetje een idee te geven hoe groot het dan precies is: ik was uiteindelijk om 10:30 waar ik moest zijn. Gelukkig maar, anders was ik nog op tijd gekomen ook...

Na eerst met de studiebegeleider gepraat te hebben over het programma van de studie die ik wil gaan volgen, verwees ze me daarna door naar housing en admissions voor de vragen die ik daarover had. Inmiddels had ik een plattegrond gekregen, dus die twee waren snel gevonden. Ook daar heb ik om wat opheldering gevraagd van het een en ander, en het lijkt er op dat ik op de goede weg zit. Als ik op de campus wil gaan wonen (bij de Nederlandse televisiekijker ook wel bekend als de 'dorms') - en dat wil ik uiteraard - moet ik me zo snel mogelijk opgeven daarvoor om een wachtlijst voor te zijn, en bij de admissions lijk ik ook op het goede spoor te zitten. De documenten die zij nodig hebben zijn of onderweg, of hebben ze al, dus dat lijkt allemaal goed te gaan. (Ik zal hier niet in details treden om een epistel als blogbericht te voorkomen, maar gerichte vragen kunnen altijd via de reacties natuurlijk.)

Nadat ik alles wat ik wilde weten wel gehoord had, ging ik weer op weg. Eerst naar een bibliotheek om wat dingen uit te printen (ik heb hier nog geen printer), daarna naar het verzekeringskantoor om de ziektekosten van l die mensen die ik aan ga rijden wat beter gedekt te hebben, en toen via Subway weer op weg naar huis. Inmiddels hadden ze bij Tommy natuurlijk alweer gebeld of ik vanavond kon werken en hoewel ze wisten dat ik in Pensacola (waar de universiteit gevestigd is) zat en nog twee uur naar huis moest rijden, vonden ze dat geen punt (twee uur is voor Amerikanen natuurlijk niks) en ben ik toch maar nog een avondshift gaan werken om nog eens wat brood op tafel te kunnen zetten.

That's it for now. Een datum voor een volgend bericht heb ik nog niet vastgesteld (ik plan maar een uur vooruit, remember?), maar zodra er weer wat gebeurt, laat ik het weten.