Changing Lives

Er zijn weer bijna drie maanden voorbij, dus het is ook weer bijna tijd om te gaan verhuizen. Het afgelopen jaar heb ik zo'n beetje om de drie/vier maanden een ander hok 'thuis' mogen noemen en dit keer mag de kamer in 218 Loblolly Bay Dr. in Destin het stokje afgeven aan Kamer B van appartement 428 in de Village West Apartments op de universiteit. Woensdag zal die overdracht plaatsvinden en uiteraard zal ik dus dinsdagavond op zijn vroegst eens beginnen met inpakken. De afgelopen paar maanden heb ik me de vernieling in gewerkt, met een gemiddelde van zes dagen en veertig uur per week heb ik (elke) week de bankrekening een beetje aan weten te vullen. Mijn abonnement op een sociaal leven was tijdelijk even stilgezet en vervangen door een werkabonnement, maar woensdag ga ik dus opnieuw hetzelfde leventje van de eerste vier maanden van dit jaar in. Het was in eerste instantie de bedoeling dat ik een baan in Pensacola zou gaan... lees verder

Helaas en gelukkig...

Dag lieve kijkbuiskindertjes,

Een hele tijd geleden, maar ik heb dit keer twee goede excuses. Om iets te melden, moet er wat te melden zijn, en ik heb twee weken in de lage landen doorgebracht, dus in die twee weken heb ik weinig Amerikaanse ervaring opgedaan.

Ik heb, zo bleek achteraf, mijn twee weken ongelukkig gepland. Ik dacht voor het begin van het WK (lees: in september toen mijn ticket geboekt was) dat ik precies twee goede weken in Nederland zou zijn. De groepsfase van het WK zou precies bezig zijn, evenals de achtste finale. Heel veel verder "komen we waarschijnlijk toch niet". Nu kon ik vrijwel alle wedstrijden in Nederland zien. Want, eerlijk is eerlijk, het boeit ze geen flikker hier. Alleen de finale is hier enigszins populair geweest. De eerste wedstrijd zat ik nog hier en omdat wij geen abonnement hebben op ESPN, die de wedstrijden uitzond, moest ik via een stotterende online stream... lees verder

Viva Hollandia

Nog even een korte update zo een paar dagen voor ik de VS weer even verruil voor Nederland. De afgelopen weken zijn vooral meer van hetzelfde geweest. Bij Tommy is er duidelijk zomerverkeer te merken (sowieso is er veel zomerverkeer, de wegen hier doen me weer even terugdenken aan de A2 richting Amsterdam op maandagmorgen net na een vakantie) en dat betekent dat er voor mij veel uren zijn te werken. Dat is precies waarom ik weer naar Destin ben gekomen, dus dat is absoluut geen probleem.

Dat had twee hoofdredenen: district manager Charmaine kwam langs en een week later regional manager Celeste. Om even aan te geven hoe Celeste op de hiërarchische ladder staat: er zijn in Tommy USA maar drie regional managers. Kortom, behoorlijk. Sam, de store manager, wilde een goede eerste indruk maken, en hoewel Charmaine al zei dat de winkel er goed uitzag, had zij nog een paar puntjes van aandacht en had Sam ook nog dingen die... lees verder

Hello Destin!

En toen zat ik weer in Destin. Op 30 april stond ik vroeg op (wat een ongelooflijk stom gevoel is dat toch... weten dat er heel veel mensen zijn die nog wel een paar uur in bed kunnen liggen, maar zelf die mogelijkheid niet hebben), laadde de laatste spullen van mijn dorm room in mijn auto en ging op weg naar Destin. Na heel wat gedoe omdat er maar geen sleutel van de kamer waar ik naar toe zou verhuizen gevonden kon worden, kon ik nog net op tijd die kamer in (overigens had ik hem nog nooit gezien, dus een gokje dat het wel goed zou zijn), had precies 13 minuten om mijn auto weer leeg te halen en naar de airport te rijden. Jawel, ik mocht eindelijk weer eens naar Disney!

Pa en zijn aanhang kwamen ook langs om van de Floridiaanse zon te genieten en zo liepen we 1 mei rond in het Magic Kingdom. Mickey miste me behoorlijk, dus hij was ook blij dat ik weer eens langskwam. Ik heb hem meteen maar beloofd dat ik binnenkort... lees verder

Reach up for the sunrise

Florida is dit jaar van de winter rechtstreeks naar de zomer gegaan. Lente kwam er dit jaar niet aan te pas, we zijn letterlijk van een graad of twaalf naar een graad of vijfentwintig gegaan in een week tijd. Voor mij persoonlijk heeft dit een voordeel en een nadeel. Voordeel van de lente is natuurlijk dat het lekker weer is en niet zo ijskoud zoals het geval begin maart helaas nog was. Het nadeel van de lente is dat dat ook weer hooikoorts-seizoen is. Niet gevreesd, Moeder Natuur heeft me dit jaar niet overgeslagen!

Ik hoop dat er mensen zo verstandig zijn geweest om aandelen van Kleenex te kopen, want ik heb er hoogstpersoonlijk voor gezorgd dat die minstens vertienvoudigd zijn. Gelukkig was ik dit jaar, in tegenstelling tot vorig jaar waarbij de t-shirts bij Tommy als tissues fungeerden, enigszins voorbereid op uitputtende niesbuien, ogen die voelden alsof mijn netvlies bestond uit puur jeukpoeder en... lees verder

The end is near

Spring Break zit er, gelukkig, weer op. Ik had nooit verwacht dat ik ooit zou zeggen dat dat 'gelukkig' is, maar dat was in dit geval wel degelijk zo. Vanaf de eerste zondag was de dorm bijna letterlijk leeg: iedereen was naar huis. Er was niemand meer, dus dan heb ik ook vrij weinig te doen. Ik had natuurlijk wat aan schoolwerk kunnen doen, maar dat was wel héél vooruitstrevend. Spring Break hoort met alles behálve school te maken te hebben.

Halverwege de week kwamen er langzaamaan weer mensen binnenstromen en gelukkig hadden we ook één dag echt lekker weer (waarmee ik 20+ graden bedoel). Die werd dan ook doorgebracht op het strand en in de zee, en hoewel de golven goed tekeer gingen, was de watertemperatuur nog niet van bubbelbadniveau zoals in de zomer, dus daar had ik het ook snel gezien. Het zand vind ik doorgaans ook geen succes omdat je dat bij thuiskomst terugvindt op plaatsen waarvan je niet eens wist dat... lees verder

Car trouble

Vorige keer eindigde ik met het heuglijke nieuws dat een geschiedenistoets was uitgesteld vanwege een sneeuwdag (en, you're not going to believe it, we hebben ook écht sneeuwvlokken gezien!), maar helaas was uitstel geen afstel dit keer en moest ik er een week later toch aan geloven. Gelukkig had ik toch een week langer om te studeren, en ik moet helaas bekennen dat ik dat ook daadwerkelijk gedaan heb. Voor de toets kregen we vijf onderwerpen opgegeven en voor alle onderwerpen moesten we een essay kunnen schrijven. Uiteindelijk gaf hij er maar drie op een toets, maar je weet dus niet van tevoren welke drie dat zijn en je moet dus vooraf al weten wat je wil schrijven. Voor vier van de vijf onderwerpen had ik een redelijk goede inhoud bedacht (ik hoopte dat hij die vijfde niet op de toets voor zou komen), alleen het in essay-vorm gieten zou veel tijd gaan kosten. Dat bleek ook zo te zijn, dus dat kostte me aardig wat tijd. Helaas,... lees verder

College life treats me well

And then it all really started. Tot ongeveer twee weken geleden kwam alles hier een beetje neer op niets doen, nog meer niets doen en nog minder doen. Langzaamaan is daar wat verandering in gekomen, hoewel dat eigenlijk vooral voor één vak geldt - geschiedenis. Ik moet voor die kerel harder werken dan voor al m'n andere vakken bij elkaar, letterlijk. Gelukkig maar dat ik dat zo'n geweldig leuk vak vind, dat maakt het allemaal een stuk aangenamer! Maar daar dalijk meer over...

De afgelopen twee weken heb ik mijn eerste quizzes (wat zeg maar een SO op de middelbare school in Nederland is) en wat serieuzere toetsen gehad, naar Nederlandse standaarden allemaal met goed resultaat. Echter, de standaard ligt hier een stuk hoger. Voor minder dan een A doen ze het hier niet (hoewel een B+ of B vaak ook nog wel als ok gezien wordt), maar een A heeft als ondergrens toch 95%. 90% is een A- en een B is 85%. Kortom,... lees verder

College week 3

Het is alweer even geleden dat ik wat van me liet horen, maar ik ben zo enorm hard aan het studeren dat ik amper meer tijd over heb voor andere dingen. Opstaan om 6:00, twee uur studeren, naar m'n lessen van die dag, daarna snel weer snel naar de bibliotheek om te leren en mooi om 21:30 naar bed zodat ik genoeg slaap krijg.

En nu hoe het echt gaat: tot ergens diep in de nacht of vroeg in ochtend zitten we in het algemene gedeelte een film te kijken, ranzige, grappige, absurde of pijnlijke filmpjes te bekijken, om vervolgens naar bed te gaan en afhankelijk van of je de volgende dag een les hebt te volgen nog diezelfde ochtend of pas ergens in de middag op te staan. Nou was dat al zo'n beetje hoe mijn dagelijkse/nachtelijkse ritme er uitzag, maar het mooie is dat iedereen hier het leefritme van een paar tijdzones naar links heeft.

Zo af en toe volg ik ook nog wel eens wat lessen. Wiskunde is letterlijk te... lees verder

Life has started

En toen zat ik 2 uur weg van Destin, in een dorm room van de universiteit van West Florida. Uiteraard is er over de afgelopen dagen behoorlijk veel te vertellen, dus ik zal proberen er geen literatuur van te maken, maar in begrijpelijke taal uitleggen what's going on.

Bij Tommy had ik wat dozen gehaald en daarin al mijn zooi gepropt. Hoewel het lijkt alsof ik alleen wat kleding en een computer in te pakken had, wist ik toch de rest van de dozen én de auto in te pakken. Ik denk dat ik precies genoeg had om nergens meer plek te laten zijn. Creative packing is aan mij wel besteed. Maandag reed ik dus twee uur naar Pensacola en reed meteen door naar daar waar Pace Hall zich zou moeten bevinden. Pace Hall is een gebouw wat een stuk of 200 studenten 'thuis' noemen en sinds die avond was ik één van hen. Ik kreeg mijn sleutel, moest de boel inspecteren zodat eventuele schade bij check-out aan het eind van het semester... lees verder