Gisteren en vandaag in één

We spoelen een dag terug in de tijd, dinsdagochtend. Of eigenlijk dinsdagmiddag, voor mij geen verschil. Ik pakte nog wat dingen in en nu zitten twee koffers vol en vrijwel alle kleding is ingepakt nu. Nog één redelijk grote koffer over voor de rest.. Handdoeken, schoenen, wekker(s), dvd’s, en andere zooi waarvan ik me nog steeds afvraag waarom ik er de halve wereld mee af ga zeulen…

Helaas weer in een lange broek ging ik naar Tommy, alwaar we met een goede staff de promoties afwachtten. Punt was alleen dat die niet kwamen omdat het gisteren Memorial Day was. Kortom, we hadden een sterke ploeg op een makkelijke avond. Het was immers totaal niet druk, dus het was allemaal zo gebeurd.

Het was zelfs zo rustig dat Mike, die niet alleen bij Tommy werkt, maar ook twee deuren verderop, het een goed idee vond om een practical joke uit te halen met zijn baas aldaar. Het bedenken van wat voor grappen je dan zou kunnen uithalen was eigenlijk grappiger dan degene die het uiteindelijk werd (er werd niet echt gehapt, dus dan is de lol al snel voorbij).

Een staat verderop, Georgia, waar een toestel uit Amsterdam een paar uur eerder had geland, had de vlucht die Atlanta met Valparaiso (Ft. Walton Beach) verbond een behoorlijke vertraging opgelopen. Uiteindelijk was dat zoveel dat ik nadat we klaar waren met werken aan Dan, die toch in de buurt van de airport woont, of hij me een lift kon geven naar de airport waar ik ze dan op zou wachten.

Drie uur vertraging was nog niet genoeg voor Delta, ze vonden ook dat verkeerde koffers meesturen hun imago goed deed. Helaas was een van die koffers die van m’n vader, dus na een een uur nog op de luchthaven te hebben gehangen om de Delta-medewerkers te overtuigen van het feit dat ze de koffer toch echt op gingen sturen naar het hotel en we ze niet gingen ophalen op het vliegveld gingen we dan toch eindelijk naar dat wat ik de afgelopen maanden ‘(t)huis’ heb genoemd.

Nog even een borrel en het was alweer 2:30. Dat verklaart dan ook meteen waarom er gisteren geen bericht online stond.

Vanochtend ontbeten we samen, spendeerden een paar uurtjes aan het zwembad en hoewel ik niet ingeroosterd was om te werken, zou ik toch om 16:00 komen omdat de promoties dan vandaag veranderden. Ik lunchte nog even met een collega die toevallig net pauze had en daarna gingen we door naar Tommy. De promotieveranderingen waren er inmiddels en het was inderdaad behoorlijk wat. Echter, Dan werkt al wat langer in de detailhandel en die had twee weken geleden toen de promoties veranderden naar wat ze nu zijn al het vermoeden dat dat na Memorial Day weer terug zou veranderen. Daarom had hij mij aangeraden om in womens (die deed ik toen) de bordjes met de nieuwe prijzen, over die van de oude te plaatsen. Datzelfde deed hij in mens en op die manier konden we vandaag simpelweg alleen wat bordjes weghalen. Dat verlichtte het werk wat, hoewel het nog steeds redelijk veel werk was vanwege een halve tafel vol polo’s die allemaal de clearancerekken in moesten.

Uiteindelijk sloten we af om 22:30, waarmee mijn op een na laatste dag bij Tommy is aangebroken. Zaterdag werk ik nog zes uurtjes en dan is het over, finito. Ik heb al een afscheidscadeautje gehad van iemand waarmee ik vandaag voor het laatst zou werken, een niet-Tommy-t-shirt. Dat is inmiddels zo’n beetje de enige die ik heb dan… Morgen en vrijdag ben ik dus vrij, precies genoeg tijd om de bruine kleur nog wat aan te wakkeren. Als de zon mee wil werken ten minste…

Reageren niet mogelijk.

?>