De gevolgen van wekkerweigering

Geen idee waarom, maar mijn wekker weigerde dienst vanochtend. Eenieder die mij een beetje kent weet dat dit catastrofale gevolgen heeft als ik er toch op tijd uit moet. En zo geschiedde, om 10:10 trilde m’n telefoon alsnog. Geen wekker, maar Jeremy “what are you doing ?”. Vrijwel meteen drong tot me door wat me overkomen was en dat wat ik in mijn middelbareschooltijd minstens eens per twee weken had, was me nu ook hier gebeurd. Het zat soms op het randje, maar vooralsnog elke keer aan de goede kant van de rand. Dit keer zat ik echter behoorlijk aan de verkeerde kant van die rand. Oorzaak: verslapen.

Great, op een dag als vandaag waarop het extreem druk zou worden, een week voor ik hier wegga. Als klap op de vuurpijl regende het ook nog eens dat het goot en Jeremy bood aan Mike me op te laten halen. Die was uiteraard wel gewoon op tijd, en tien minuten later zou hij voor de deur staan. Een douche waarbij de kraan amper de tijd kreeg om op te warmen, daarna snel in wat kleren geschoten (uiteraard wel een korte broek zoals ik me al voorgenomen had) en twintig minuten later waren we er weer. Ik een halfuur te laat, Mike twintig minuten weggeweest en dat terwijl het al goed druk was.

Uiteraard waren ze niet boos en zeiden ze dat het kon gebeuren (wat op zich natuurlijk wel waar is, alleen jammer dat het hier net in mijn laatste week moet gebeuren) en omdat ik verder nooit echt te laat was het geen punt was. Daar dacht ik zelf anders over dus ik begon maar meteen dat te doen wat ik altijd doe en wat ze waarderen, wellicht dat ik op die manier nog het een en ander goed kon breien (hoewel er volgens hen dus niets recht te breien viel). Ik stond achter de kassa en om de een of andere reden heb ik altijd ruzie met de apparaten die de antidiefstalsensors in de kleding deactiveert. Of in mijn geval niet zelden: níet deactiveert. Dat houdt in dat het alarm bij de deur afgaat terwijl klanten de kleding wel gewoon gekocht hebben, waar ik dan wel weer op gewezen word. Murphy had zich klaarblijkelijk niet verslapen vanochtend.

Toen ik wat wakkerder werd tegen een uur of twaalf kreeg ik Black Friday déjà vu’s. Er vormde zich een behoorlijke rij en hoewel we met zijn drieën waren om die rij weg te werken leek de rij alleen maar langer te worden. Zo ging het zo’n beetje de hele dag door, als de rij net weer weg was gewerkt kwam er weer iemand met veel spul en stond er zo weer een rij. Het sales plan was dan rond een uur of 17:00 ook wel gehaald en omdat er een wedstrijd tussen verschillende TH-winkels gaande is (wie procentueel gezien het meest over de sales goal gaat wint en krijgt prijzen) telt elke dollar.

Om 19:00 – twee uur later dan ik officieel klaar zou zijn, maar omdat Mike om 19:00 klaar was en ik min of meer van hem afhankelijk was om thuis te komen – zat de dag er voor mij op. Morgen begin ik om 12:00, dus dan zal ik om 12:10 wel weer wakker gebeld worden ;)

Reageren niet mogelijk.

?>